Czas wystawy: 12.12.2008 r. - 27.02.2009r.
Tytuł wystawy: "Skrzydlaci posłańcy" wystawa aniołów z kolekcji Elżbiety Zakrzewskiej - Prażak
Wystawa prezentuje część liczącej pół tysiąca obiektów kolekcji aniołów ze zbiorów mieszkającej w Jastrzębiu Zdroju Elżbiety Zakrzewskiej-Prażak.
Kolekcję zapoczątkował witraż z wyobrażeniem anioła przywieziony z Tajlandii.
Anioły wykonane są z przeróżnych tworzyw - drewna, gipsu, ceramiki, szkła, słomy czy płótna. Występują w postaci figurek, świeczników, dzwoneczków, lampionów, znajdujemy je na obrazach, haftach, kubkach, talerzach. Anioły wyrażają modlitewne uniesienie, radość, śpiew, płacz, zadumę, sen. Nierzadko dzierżą w rękach rozmaite przedmioty- instrumenty muzyczne, książki, świeczki, naczynia.

Czas wystawy: 2 września – 28 listopada 2008 r.
Tytuł wystawy: 1988 – STRAJK, KTÓRY PRZYNIÓSŁ WOLNOŚĆ
Wydarzenia roku 1988 wciąż pozostają w cieniu Sierpnia’80. A przecież doprowadziły do przełomu- upadku socjalizmu w Polsce.
Od tamtych wydarzeń minęło zaledwie 20 lat. Dla wielu osób, to wciąż jeszcze nie historia, a żywe wspomnienie.
Dzięki wielu mieszkańcom Jastrzębia do dziś przetrwało dużo pamiątek z tamtego okresu. Na wystawie zaprezentowano dokumenty, prasę, druki ulotne, fotografie i przedmioty przypominające o sierpniowych strajkach. Na szczególną uwagę zasługują zdjęcia wykonane na terenie strajkującej kopalni „Jastrzębie”, oryginalne wiersze pisane przez protestujących górników, gazetki wydawane przez zakładowe komitety strajkowe oraz kopie dotąd nieopublikowanych materiałów zgromadzonych przez doradcę jastrzębskiej „Solidarności” prof. Pawła Czartoryskiego. Na ekspozycji są pieczątki, „wałęsowskie” glejty i … lalunia, czyli sztyl od kilofa służący strajkującym za broń obronną.
Organizator wystawy pragnie podziękować tym wszystkim, którzy wzbogacili ekspozycję własnymi zbiorami, a tym samym przyczynili się do przypomnienia mieszkańcom miasta strajku, który przyniósł im upragnioną wolność.

Czas wystawy: 26.06 – 22.08.2008 r. Wernisaż 26.06.2008 r. godz. 17.00
Tytuł wystawy: „Kolorowe ogrody” - wystawa wycinanek Zofii Tomeczek
Wystawa wycinanek ludowych autorstwa Zofii Tomeczek jest pierwszą tego typu ekspozycją prezentowaną w GHM.
Autorka, emerytowana nauczycielka techniki i plastyki, zajmuje się tym nietypowym dla Śląska rękodziełem od dziecka. Wycinanki reprezentują różne style, m.in. kurpiowski, lubelski, rawsko-opoczyński, kielecki, białoruski itd. Przedstawiają formy geometryczne, kwiaty, zwierzęta, postaci ludzkie i sceny rodzajowe. Na ekspozycji odnaleźć można „lalki”, „kodry”, „gwiazdy”, „leluje”, a także ozdobne serwety.
Na wystawie pokazano ponad 60 egzemplarzy wycinanek autorstwa pani Tomeczek.
Ekspozycji towarzyszyły warsztaty wycinankarskie dla dzieci.

Czas wystawy: 6.05 – 20.06.2008 r.
Tytuł wystawy: „Jastrzębskie medale” - wystawa ze zbiorów Kazimierza Grabińskiego
Historia jastrzębskiego medalierstwa jest stosunkowo krótka. Za pierwszy medal z terenu naszego miasta uznaje się numizmat upamiętniający 10-lecie kopalni „Jastrzębie” z 1972 r. Co ciekawe został wykonany z ... drewna- stanowił bowiem wstępną wersję właściwego medalu odlanego z aluminium. Kolejne jastrzębskie medale wyemitowano po kilku latach przerwy i odtąd już systematycznie ukazywały się w liczbie kilku sztuk rocznie. Na dynamiczny rozwój medalierstwa miało wpływ górnictwo organizujące co roku tak zwane Gwarki. Tradycyjną pamiątką po tej imprezie był okolicznościowy medal emitowany przez każdą z pięciu jastrzębskich kopalń. Najczęstszym motywem tych medali są: podobizny dawnych i współczesnych górników oraz Skarbników, górnicze narzędzia pracy począwszy od kilofów poprzez oświetlenie na kombajnach kończąc, zarysy obiektów kopalnianych. Równie popularnym wątkiem- choć przedstawianym w żartobliwej formie- jest scena z obchodów Gwarków (najczęściej postać górnika z kuflem piwa).
Niestety w miarę upływu czasu jakość medali gwarkowskich stawała się coraz gorsza. Modne ostatnio medale porcelitowe są zaledwie cieniem numizmatów mosiężnych, miedzianych i węglowych- popularnych w latach 80. i 90. ubiegłego stulecia.
Tradycję emisji medali podtrzymuje do dziś jastrzębski oddział Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego. Począwszy od 1993 r. wypuścił ponad 20 medali o tematyce organizacyjnej, historycznej i sakralnej. Zaprojektowane przez członków oddziału medale wykonano z węgla, palonej gliny i metalu. Niejako podsumowaniem tej działalności był medal z napisem „Amor nummorum nos unit”- wydany z okazji 25-lecia oddziału.
Ponadto pojawiły się medale okolicznościowe wyemitowane przez Urząd Miasta- najczęściej upamiętniające rocznice nadania praw miejskich. Do szczególnie interesujących zaliczyć można medale o nieregularnych kształtach wydane nakładem Jastrzębskiego Klubu Fotograficznego „Niezależni”. Pojedyncze numizmaty ukazały się staraniem banków, przedsiębiorstw, szkół, organizacji młodzieżowych, klubów sportowych.
Do chwili obecnej stwierdzono emisję ponad 160 medali jastrzębskich. Na wystawie pokazano niemal wszystkie. Kolekcja pochodzi ze zbiorów pana Kazimierza Grabińskiego, członka PTN oraz autora katalogów jastrzębskich medali. Ekspozycja uświetniła 45 rocznicę nadania praw miejskich.

Czas wystawy: 11.03 - 25.04.2008 r.
Tytuł wystawy: "Arma Nobilium - Oręż Szlachetnych" wystawa broni białej z warsztatu Stanisława Górskiego Komesa Bractwa Rycerskiego Drużyny Czarnego Jastrzębia.
Ekspozycja miała charakter przekrojowy. Ukazała różnorodność białej broni na przestrzeni ostatnich trzech tysięcy lat. Zdecydowaną większość stanowiła broń sieczna i kłująca.
W pierwszej części pokazano broń antyczną i orientalną, reprezentowaną m.in. przez greckiego xiphosa, rzymskiego gladiusa, arabską machairę i turecki kilidż. Następne ogniwo wystawy poświęcone było broni średniowiecznej. Główną rolę odgrywał tu najważniejszy oręż rycerza- miecz, w odmianach: bojowej, turniejowej, paradnej. Tę część wystawy uzupełniało uzbrojenie rycerskie.
W kolejnym segmencie można było obejrzeć broń okresu staropolskiego. Szable husarskie, batorówki, karabele, koncerze, nadziaki, obuszki przypominają nam najświetniejszy okres polskiej wojskowości- czasy kiedy Polacy- jak pisze Sienkiewicz- szli „w dym i szablami golili”.
Następna część obejmowała nowożytną broń europejską, reprezentowaną przez szable, pałasze, szpady i bagnety z Francji, Prus i Austrii, a także szable, szpady i szaszki kozackie z Rosji. Wspomniane okazy broni noszone były zarówno przez oficerów jak i przez urzędników oraz członków orkiestr.
Ostatni segment wystawy to oręż okresu II Rzeczypospolitej- „babiego lata” polskiej broni białej.
Wystawę uzupełniają obiekty ze zbiorów członków Jastrzębskiego Klubu Miłośników Historii. Były to głównie oryginalne bagnety, tasaki, topory z okresu I i II wojny światowej.

Czas wystawy: 18.12.2007 r. - 29.02.2008 r.
Tytuł wystawy: "Szopka bożonarodzeniowa różnych kultur i narodów"
Na wystawie zaprezentowano prawie 70 szopek ze zbiorów Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach. Do Polski trafiły dzięki szwajcarskiemu Stowarzyszeniu Osób Niepełnosprawnych „Karawane”, które przekazało ponad półtora tysiąca obiektów zgromadzonych przez nieżyjące już małżeństwo Martina i Teresy Bickel. Oboje łączyła podwójna pasja: niesienie pomocy niepełnosprawnym oraz zbieranie szopek wykonanych przez ich podopiecznych. Choć prezentowane szopki łączy jednakowy wszędzie motyw Świętej Rodziny, to rzucają się w oczy różnice w rozmiarze, kształcie, stylu, materiale. Odmienności te są odbiciem wyobrażeń różnych ludów o przyjściu na świat Mesjasza. Na wystawie pokazano szopki europejskie (m.in. polskie, niemieckie, austriackie, szwajcarskie, włoskie, norweska, ukraińska), afrykańskie, amerykańskie (m.in. ekwadorskie i indiańska) oraz z Azji. Pochodzenie części szopek pozostaje nieznane- można jedynie domyślać się z jakiego kraju trafiły do kolekcji państwa Bickel. Kolekcję szopek z kieleckiego muzeum uzupełnia szopka jastrzębska wykonana przez Ireneusza Huculaka. Wzorowana na krakowskiej przedstawia wieże kościołów z Jastrzębia Górnego i Ruptawy - świątyń rozpoznawalnych przez wszystkich mieszkańców miasta. Na wystawie pokazano również najcenniejsze pocztówki z bożonarodzeniową tematyką ze zbiorów pana Huculaka.

Czas wystawy: 17 – 7.12.2007 r.
Wernisaż: 18.09.2007 r. godz. 17.00
Tytuł wystawy: „Perła Śląskich Uzdrowisk – jastrzębski kurort na pocztówce ze zbiorów Janusza Kuśmierskiego”
Ekspozycja prezentuje najcenniejsze pocztówki z bogatego zbioru pana Janusza Kuśmierskiego. Na kolekcję składają się litografie oraz fotografie sprzez 1939 r. Przedstawiają one zaginiony świat dawnego kurortu, określanego przez wojną mianem Perły Uzdrowisk Śląskich. Na wystawie pokazano również powiększone detale, jakie wychwycono na niektórych kartach pocztowych. Dzięki temu wiedza o uzdrowiskowej przeszłości Jastrzębia staje się jeszcze bogatsza.

Czas wystawy: 6 VI - 29 VI 2007
Tytuł wystawy: TWARZE KATOWICKIEJ BEZPIEKI 1945 – 1989
Twarze katowickiej bezpieki Ekspozycja przygotowana przez pracowników Instytutu Pamięci Narodowej przedstawiała fotografie i informacje o przebiegu służby 80 funkcjonariuszy UB/SB, którzy przez ponad 40 lat inwigilowali, aresztowali i likwidowali ludzi niewygodnych dla systemu komunistycznego. W gronie funkcjonariuszy znajdowali się m.in. Józef Jurkowski-Jungman (szef katowickiej bezpieki w l. 50-tych), Salomon Morel (naczelnik obozów pracy w Świętochłowicach i Jaworznie, odpowiedzialny za śmierć setek ludzi) i Franciszek Szlachcic (w 1971 r. minister spraw wewnętrznych). Wystawę pokazywano wcześniej tylko w Katowicach i Bytomiu.

Czas wystawy: 15 XII 2006 - 10 III 2007
Tytuł wystawy: MIASTO POD SPECJALNYM NADZOREM - JASTRZĘBIE ZDRÓJ CZASU STANU WOJENNEGO
Wystawa prezentuje jedno z najważniejszych wydarzeń w historii Jastrzębia Zdroju. Tytuł ekspozycji trafnie oddaje sytuację, w jakiej znaleźli się mieszkańcy miasta ogarniętego rewolucją Solidarności. To tutaj ZOMO po raz pierwszy użyło broni palnej w stosunku do górników, a sami jastrzębianie boleśniej niż mieszkańcy innych regionów Polski odczuli politykę reżimu gen. Jaruzelskiego.
W swej pierwszej części wystawa ukazuje jesień 1981 r. - świętowanie rocznicy Porozumienia Jastrzębskiego w momencie stale pogarszającej się sytuacji ekonomicznej oraz społeczno-politycznej w kraju. Kolejny segment przedstawia dramatyczny Grudzień 1981 roku. Obrazują go dokumenty, fotografie oraz relacje świadków. Kluczowe znaczenie mają wykonane przez Bolesława Dymińskiego zdjęcia pacyfikacji kopalni “Manifest Lipcowy”.
Następną część ekspozycji stanowią aranżacje wnętrza podziemnej drukarni oraz celi dla internowanych. Zobaczyć tu można oryginalny powielacz, drukowane w podziemiu ulotki, gazetki i książki. W celi zaprezentowano m.in. kopie kopert i pieczęci wykonanych przez mieszkającego obecnie w Szwecji byłego więźnia Obozu Odosobnienia w Szerokiej, Macieja J. Klicha. Interesujące są również koszule więzienne z podpisami internowanych. Znajdziemy na nich nazwiska wielu czołowych działaczy ówczesnej “Solidarności”.
Ostatni segment wystawy to czas”pogrudniowej nocy” aż do odwołania stanu wojennego 22 lipca 1983 r. Jest to czas utrzymujących się represji, a zarazem stopniowo odradzającego się podziemia. Z jednej strony mamy więc dokumenty ukazujące losy internowanych, z drugiej - opozycyjną prasę, ulotki, odznaki, znaczki itp. Należy jednak zaznaczyć, że w porównaniu z okresem ”odwilży posierpniowej” zachowało się niewiele tego typu pamiątek. Większość została zniszczona w obawie przed represjami.
Dotyczy to również pamiątek charakterystycznych dla tamtego okresu - kartek żywnościowych, talonów, przepustek. Wystawę otwarto na terenie kopalni „Zofiówka”, następnie przeniesiono ją do Galerii Historii Miasta. Ekspozycja została przygotowana przy współudziale Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” KWK „Zofiówka”, Biura Terenowego Jastrzębie Zdrój Zarządu Regionu Śląsko-Dąbrowskiego NSZZ „Solidarność” i Galerii Historii Miasta. Wykorzystano zbiory NSZZ “Solidarność” KWK „Zofiówka”, Instytutu Pamięci Narodowej, Zakładu Karnego w Szerokiej oraz osób prywatnych.

Czas wystawy: 27 IX - 6 XII 2006
Tytuł wystawy: KONIK - PRZYJACIEL DZIECKA
Bohaterem wystawy był drewniany konik o wiejskim rodowodzie – niegdyś popularna, a dziś rzadko spotykana zabawka. Na ekspozycji zaprezentowano sto kilkadziesiąt koników ze zbiorów Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach. Wśród nich znajdowały się koniki na kopytkach, na podstawce z kółkami, na biegunach, z jeźdźcami, z wozami drabiniastymi, bryczkami i karuzelkami, na patyku; wykonane z reguły z drewna, ale również i gliniane. Reprezentowały cztery główne ośrodki zabawkarskie w Polsce: kielecki, myślenicki, rzeszowski i żywiecki. Wystawa ukazywała bogactwo form koników oraz barw i ornamentów, jakimi były pokryte.
Uzupełnieniem ekspozycji było 80 prac uczniów jastrzębskich szkół podstawowych i gimnazjalnych, które wzięły udział w konkursie plastycznym na najciekawszą figurkę bądź rzeźbę konika („Konik moich marzeń”).

Czas wystawy: 7 VI - 15 IX 2006
Tytuł wystawy: KIERUNEK OSTRAWA! SZLAKIEM 1 CZECHOSŁOWACKIEJ SAMODZIELNEJ BRYGADY PANCERNEJ
Z inicjatywą wystawy wyszedł konsul Republiki Czeskiej Josef Byrtus. Dzięki jego staraniom pozyskano zbiór archiwalnych fotografii będących w posiadaniu Czechosłowackiego Związku Legionistów zrzeszającego kombatantów czechosłowackich formacji zbrojnych na obczyźnie.
Ekspozycja to przede wszystkim dokumentacja fotograficzna ukazująca dzieje czechosłowackich żołnierzy walczących na froncie wschodnim przeciwko hitlerowskim Niemcom. Pierwsza część wystawy ukazywała ich losy w gorącym roku 1939, kiedy niepodległość utraciła wpierw Czechosłowacja, a następnie ich druga ojczyzna- Polska. W dalszej kolejności przedstawiono sowiecką rzeczywistość, w jakiej znaleźli się żołnierze-tułacze. Internowanie w Suzdalu, a potem już iskierki nadziei na powrót do ojczystego kraju. Powstanie batalionu, potem brygady, wreszcie korpusu i krwawe walki na froncie wschodnim. W tej wojennej zawierusze wybija się postać Ludvika Svobody, troskliwego dowódcy, który poprowadził Czechów i Słowaków do ojczyzny.
Głównym wątkiem były jednak losy Czechosłowackiej Brygady Pancernej powstałej dopiero latem 1944 r., ale wywodzącej się ze wspomnianych wcześniej formacji wojskowych. Choć wzięła udział w wyzwoleniu naszej ziemi wciąż pozostaje jakby w cieniu sowietów. Ekspozycja stanowiła więc dobrą okazję, by przywrócić ją do świadomości historycznej mieszkańców Jastrzębia.
Krwawa wiosna 1945 r. pozostawiła po sobie wiele śladów, które do dziś kryje ziemia. Na ekspozycji pokazano więc wydarte z niej elementy uzbrojenia żołnierzy obu stron.

Czas wystawy: 7 IV - 31 V 2006
Tytuł wystawy: 30 LAT HUFCA ZHP W JASTRZĘBIU ZDROJU
Wystawa dokumentowała działalność Hufca ZHP w Jastrzębiu Zdroju na przestrzeni ostatnich 30 lat. Okres ten podzielony jest na dwie niemal równe części: przed i po 1989 r. Granica między nimi jest widoczna gołym okiem nie tylko ze względu na kolor zdjęć, ale i na treść fotografii. Z jednej strony czarno-biały, poważny i zdyscyplinowany świat PRL, z drugiej- kolorowa i pełna luzu rzeczywistość III RP. W którym świecie harcerzom żyło się łatwiej? Czy w systemie zniewolenia, jakim był socjalizm, czy w czasie wolności i konsumpcjonizmu? Wystawa stanowiła doskonałą okazję do refleksji nad historią i współczesnością harcerstwa.
Przedstawione zdjęcia stanowiły tylko ułamek bogatych zbiorów Komendy Hufca, szkół podstawowych i osób prywatnych. Uzupełniały je ciekawe dokumenty, dyplomy, kroniki, mundury i odznaki.

Czas wystawy: 18 I - 31 III 2006
Tytuł wystawy: KOBIECY STRÓJ LUDOWY W JASTRZĘBIU I OKOLICY
Wystawa prezentuje trzy typy stroju śląskiego występującego w Jastrzębiu i okolicy: cieszyński, pszczyński i raciborski. W większości pochodzą one z bytomskich i raciborskich zbiorów muzealnych. Każdy ze stylów obrazują po trzy postaci w oryginalnym śląskim stroju, a także ilustracje i fotografie sprzed dziesiątek lat.
Strój raciborski reprezentują młoda dziewczyna, panna młoda oraz starsza kobieta. Dziewczyna ubrana jest w spódnicę „glorkę” z falbanami, okrytą jedwabnym fartuchem. Pod białym kabotkiem ma założony stanik z tzw. kiełbasą, czyli watowanym wałkiem nadającym kobiecie okrągłe kształty. Na ramionach dziewczyna ma popularną chustę „merynkę”, którą na piersiach krzyżowano, zaś końce wkładano za fartuch. Interesująco wygląda strój panny młodej. Przede wszystkim rzuca się w oczy czerń jakli i sukni. Tę powagę stroju weselnego rozjaśnia jedwabny fartuch oraz chusta turecka „szpigeltuch”. Zielona wstęga zwisająca z mirtowego wianka symbolizuje żywotność i zdrowie. Podobna kolorystyka występuje w odświętnym stroju starszej kobiety. Zarówno jakla jak i kiecka wykonane są z czarnego materiału. I w tym przypadku suknia przykryta jest jaśniejszym fartuchem. Całość uzupełnia zbiór chust i czepców z bogatą ornamentyką.
Strój pszczyński reprezentują młoda dziewczyna i starsza kobieta. Dziewczyna ubrana jest inaczej niż jej raciborska rówieśniczka. Suknia wyposażona jest w piękną, haftowaną galonkę oraz oplecek przykrywający kabotek. Fartuch z białego tiulu nie przykrywa całej kiecki, lecz pozwala dostrzec wspomniany wyżej haft. Starsza kobieta ubrana jest w czarną, adamaszkową jaklę i takiegoż koloru jedwabną suknię. Podobnie jak w stroju raciborskim tonację tę łagodzi barwny fartuch. Na głowie kobieta ma czepiec czólkowy przykryty płócienną chustką. Stroje te uzupełnia ubiór codzienny mieszkanki Szerokiej. Uderza tu prostota wykonania oraz skromna kolorystyka w biało-niebieskiej tonacji. Całość uzupełnia kolekcja chust, czepców i fartuchów.
Strój cieszyński reprezentują dwa dawne ubiory oraz jeden współczesny, noszony obecnie przez kobiety z Ruptawy. Warto zwrócić uwagę na zmiany, jakie zaszły w stroju. Przede wszystkim zmienił się wygląd żywotka pozbawionego ozdobnych „hoczków”. Obecny żywotek wiązany jest wstążką. Skróceniu uległa długość fartucha, brakuje także przeposki. Spód sukni ozdabiany był niegdyś granatową galonką. Dziś tej ozdoby nie ma. Można więc zauważyć, że współczesny strój ludowy uległ znaczącym zmianom. Eksponatów do wystawy użyczyły: Muzeum Górnośląskie w Bytomiu, Muzeum w Raciborzu, Izba Ragionalna Wsi Cieszyńskiej w Kończycach Małych oraz osoby prywatne.

Czas wystawy: 4 XI 2005 - 6 I 2006
Tytuł wystawy: ROMAN DMOWSKI (1864-1939) – POLITYK, IDEOLOG, WYCHOWAWCA
Prezentowana przez nas wystawa po raz pierwszy pokazana została na przełomie 2004 i 2005 roku w Muzeum Niepodległości w Warszawie. Galeria Historii Miasta w Jastrzębiu Zdroju była więc drugą placówką muzealną, której przypadł zaszczyt prezentowania życiowego dorobku jednego z twórców Polski niepodległej.
Ekspozycja mogła zaskoczyć wielu dosyć skromną ilością pamiątek po Dmowskim. Ów mąż stanu nigdy nie stał się (tak jak choćby Piłsudski czy Haller) obiektem zainteresowania malarzy czy rzeźbiarzy. Zachowało się niewiele przedmiotów osobistych, które znajdują się w rękach prywatnych (szczególnie w zbiorach rodziny Niklewiczów, u których Dmowski przebywał aż do śmierci). Dlatego też niemal całość wystawy wypełniały fotografie i dokumenty, często unikatowe i nieznane. Zaliczyć do nich można przede wszystkim kolekcję listów z lat 1916-1918 o różnorodnym charakterze: politycznym, towarzyskim, osobistym. Spośród kilkuset listów wybraliśmy około dwudziestu. Na szczególną uwagę zasługiwały listy do Dmowskiego autorstwa prezydenta USA Woodrowa Wilsona oraz czeskiego przywódcy Tomasa Masaryka, a także wielu polityków i dziennikarzy zachodnich. Świadczą one o rozległych kontaktach polskiego reprezentanta. Nie brak jednak i listów o zupełnie prywatnym charakterze. Dość intrygująco brzmią zapiski w korespondencji Dmowskiego z francuską szansonistką Rachel Astor, a także z angielską pisarką Laurence Alma Tademą. Rzucają one nowe światło na życie prywatne Dmowskiego, który jak wiadomo do końca swego życia wytrwał w kawalerskim stanie.
Nieocenioną wartość posiadają pokazane przez nas fotografie, szczególnie te, które nie stały się dotąd przedmiotem publikacji. W pierwszym rzędzie są to zdjęcia dokumentujące życie prywatne Dmowskiego. W większości pochodzą one ze zbiorów państwa Niklewiczów oraz Archiwum Londyńskiego Stronnictwa Narodowego (pozostaje ono w gestii Fundacji Narodowej im. Romana Dmowskiego). Fotografie te prezentują życie codzienne polityka w Drozdowie, wyprawy do Algieru czy na Podole, a także pobyt w Cambridge uwieńczony tytułem honoris causa miejscowego uniwersytetu. Wśród zdjęć można było zobaczyć liczne portrety samego Dmowskiego jak i jego współpracowników: Popławskiego, Balickiego, Seydy, Hallera, Paderewskiego i innych.
Uzupełnieniem ekspozycji były książki autorstwa Dmowskiego, wśród nich najcenniejsze pierwsze wydania takich pozycji jak: „Niemcy, Rosja i kwestia polska” (po polsku i francusku) oraz „Polityka polska i odbudowanie państwa”. Świadectwem popularności myśli politycznej Dmowskiego są współczesne wydania jego książek. Klimat epoki Dmowskiego oddawały endeckie odznaczenia, znaki organizacyjne (m.in. groty sztandarów w kształcie Szczerbca), ulotki i prasa z „Gazetą Warszawską” na czele. Eksponaty te użyczył lubelski kolekcjoner Wojciech Rowiński.

Czas wystawy: 5 IX – 31 X 2005
Tytuł wystawy: CZAS SOLIDARNOŚCI… 25 ROCZNICA PODPISANIA POROZUMIEŃ SPOŁECZNYCH
Ekspozycja została zaprezentowana z okazji 25 rocznicy powstania Solidarności oraz podpisania porozumienia jastrzębskiego. Na wystawę złożyły się pamiątki ze zbiorów Antoniego Przybyły i Jarosława Mrożkiewicza.
Pierwsza część wystawy obejmowała książki z tzw. drugiego obiegu, wśród nich tak głośnie dzieła jak: „Zniewolony umysł” Czesława Miłosza, „ Z dziejów honoru w Polsce” Adama Michnika, „List do Sekretarza Generalnego KPZR” Stefana Bratkowskiego czy „Geneza i narodziny PRL” Leszka Moczulskiego. Nie brakowało i czasopism, wśród których były egzemplarze słynnej „Kultury” paryskiej, „Aneksu”, „Zeszytów Historycznych” czy „Stańczyka”. Atmosferę tamtego okresu obrazowały również- mówiąc współczesnym językiem- solidarnościowe gadżety, takie jak koperty, plakietki, odznaki, znaczki z opozycyjną retoryką (np. Bezpartyjny; Człowiek z żelaza; Pełzający Kontrrewolucjonista). Tę część wystawy uzupełniały kasety z muzyką bardów Solidarności.
Druga część ekspozycji dotyczyła już wydarzeń bezpośrednio związanych z naszym miastem. Były to w szczególności wydawane przez strajkujących jastrzębskich górników biuletyny, dokumenty, karykatury polityczne, fotografie.

Czas wystawy: 1 VII - 24 VIII 2005
Tytuł wystawy: JUBILEUSZ 70-LECIA SZKOŁY W MOSZCZENICY
Ekspozycja poświęcona była obchodzącej 70 lat szkole podstawowej w Moszczenicy oraz postaci wywodzącego się z tej ziemi profesora Rudolfa Ranoszka (patrona wspomianej szkoły).
Oprócz fotografii i życiorysu tego cenionego naukowca, prezentowane były oryginalne dokumenty oraz jego niektóre prace naukowe. W Galerii można było zobaczyć również szkolne dokumenty i przybory piśmiennicze, zeszyty uczniów, a nawet ławkę.
Większość zbiorów pochodziła ze szkolnego muzeum, którego opiekunem jest nauczyciel Leszek Majewski.

Czas wystawy: 31 III – 31 V 2005
Tytuł wystawy: REPRESJE WOBEC DUCHOWIEŃSTWA ŚLĄSKIEGO W LATACH 1939-1956
Wystawa została przygotowana przez katowicki oddział Instytutu Pamięci Narodowej. Zaprezentowano unikatowe zdjęcia archiwalne i pamiątki osobiste ze zbiorów muzealnych, archiwalnych oraz prywatnych. Pokazano rodzaje prześladowań, jakie dotknęły śląskie duchowieństwo ze strony dwóch totalitaryzmów: hitlerowskiego i komunistycznego.

Czas wystawy: 21 III - 31 V 2005
Tytuł wystawy: WIELKANOC PO ŚLĄSKU 21 III – 31 V 2005

Czas wystawy: 4 XI 2004 – 28 I 2005
Tytuł wystawy: POCZĄTKI METALURGII NA ZIEMIACH POLSKICH

Czas wystawy: 15 VI - 30 IX 2004
Tytuł wystawy: BLISKIE SPOTKANIA – FOTOGRAFIA STANISŁAWA SPUTY
Stanisław Sputo to jeden z najbardziej cenionych artystów Jastrzębskiego Klubu Fotograficznego „Niezależni”. Ulubionym tematem jego fotografii jest Jastrzębie w jego codziennym aspekcie. Budowa kopalń i osiedli, architektura „wielkiej płyty”, mieszkańcy blokowisk oraz codzienne ich troski- oto treść ciekawej fotografii Stanisława Sputy. Wystawa przeznaczona nie tylko dla mieszkańców Jastrzębia, ale również dla osób zafascynowanych fenomenem Jastrzębia Zdroju.
Uzupełnieniem ekspozycji był sprzęt fotograficzny z końca XIX i początku XX w.

Czas wystawy: 23 III - 28 V 2004
Tytuł wystawy: ZWYCZAJE WIELKANOCNE NA POLSKIEJ WSI

Czas wystawy: 23 III - 28 V 2004
Tytuł wystawy: OPOWIEŚCI JAGUSTYNKI
Ekspozycja stanowiła plastyczno-przestrzenną opowieść relacjonującą siedem scen rodzajowych z „Chłopów” Władysława Reymonta. Sceny te prezentowały: kopanie ziemniaków, szatkowanie kapusty, karczmę Jankiela, swaty, wesele Boryny, śmierć Kuby i postronkowe. Ukazywały nie tylko zwyczaje i obrzędy, ale również występujące na wsi rozwarstwienie społeczne. Toteż układ przestrzenny postaci w poszczególnych scenach nie był przypadkowy.
Eksponatów do wystawy użyczyło Muzeum Lalek w Pilźnie.

Czas wystawy: 19 XII 2003 – 27 II 2004
Tytuł wystawy: TRADYCJE ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA
Centralną część ekspozycji zajmowały szopki reprezentujące różne regiony południowej Polski: krakowska, śląska, żywiecka. Wśród nich na szczególną uwagę zasługiwała szopka „jastrzębska” autorstwa Ireneusza Huculaka, która przywoływała wizerunki kościołów z Jastrzębia Górnego, Zdroju i Ruptawy. Zaprezetnowano również kartki świąteczne oraz niemieckie banknoty okolicznościowe z wizerunkami scen bożonarodzeniowych.

Czas wystawy: 12 VI - 30 XI 2003
Tytuł wystawy: PRADZIEJE, HISTORIA I WSPÓŁCZESNOŚĆ JASTRZĘBIA
Wystawę zorganizowano z okazji 40. rocznicy nadania praw miejskich.
W części archeologicznej zaprezentowano odciski roślin w węglu, a nawet odcisk ryby z okresu karbomu i permu. Z czasów nam bliższych pokazano znaleziska luźne w postaci narzędzi kamiennych, monet rzymskich czy zębów mamuta.
Dział historyczny obejmował okres od połowy XIX w. do 1963 r. Uzdrowiskową przeszłość Jastrzębia Zdroju przedstawiały takie eksponaty jak pocztówki, zdjęcia, żetony z miejscowego kasyna, butelki, dokumenty po Witczakach, a także jedna z pierwszych publikacji niemieckich na temat jastrzębskiego kurortu. Ważną część ekspozycji stanowiły pamiątki związane z powstaniami śląskimi, wśród nich poczesne miejsce zajmował mundur powstańczy Józefa Hetmanioka oraz liczne dokumenty i odznaczenia.
Współczesność Jastrzębia to czasy ostatnich 40 lat. Zdjęcia prezentujące budowę kopalń oraz osiedli pozwalały przybliżyć ogrom przemian, jakie zaszły w tym cichym dotąd zakątku śląskiej ziemi. Nie mogło zabraknąć i pamiątek przypominających o doniosłej roli Jastrzębia w solidarnościowym zrywie 1980 r. Uzupełnieniem tej części wystawy była kronika miasta ze starym herbem Jastrzębia Zdroju, dokument nadania praw miejskich, dokument potwierdzający nadanie miastu za patrona św. Jana Nepomucena itp.

Czas wystawy: 8 IV - 31 V 2003
Tytuł wystawy: JASTRZĘBSKIE KOLEKCJE
Pierwsza wystawa czasowa prezentowała zbiory prywatne jastrzębskich kolekcjonerów, w tym członków Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego. Z tego względu większą część ekspozycji stanowiły monety obejmujące okres od III w. p.n.e. do połowy XIX w., banknoty zastępcze z terenu Śląska, medale oraz walory filatelistyczne. Wystawa prezentowała również zabytkowe starodruki, odznaczenia wojskowe, broń białą i palną, porcelanę, lampy i czasomierze. Pokazano także zabytki ze zbiorów jastrzębskich parafii (księgi, ornaty, lichtarze itp.).